de Kruiskerk in Huizen, 't Gooi

In november vond een gavencursus van 2 avonden plaats in de Kruiskerk. Aan de hand van die cursus stelde Jaap Jan Bakker, van de taakgroep gavengericht werken, via e-mail enkele vragen aan deelnemer Marianne Oor-van der Molen.

Hoi Marianne,

Dag Jaap Jan

Ik wil graag een kort interview afnemen per e-mail.

Oeps… vond het zelf wel een alternatief voor het zelf schrijven van een stukje, maar had natuurlijk niet verwacht dat ik ook hier iets mee zou moeten….

Even voorstellen wie je bent wat je in het dagelijks leven doet en waarom je bij de gemeente de Kruiskerk bent aangesloten.

Marianne Oor-van der Molen, heb een eigen thuiszorgorganisatie voor Verpleging en Verzorging, genaamd Zorgtoppers. Ik ben verpleegkundige. Mijn roots liggen in de Kruiskerk waar ik als kind voor het eerst met het kerkelijk leven kennis maakte, en van waaruit mijn man en ik in 1970 getrouwd zijn. Mijn man en ik zijn ongeveer 35 jaar lid geweest van een andere denominatie waarin we veel konden leren en groeien in ons geloofsleven. Overal is een tijd voor, en nu weten we ons op de juiste plek in de Kruiskerk.

Ik hoorde dat je heel lang geleden al eens een gaven analyse hebt gedaan waar was dat ?

Ik heb ruim 20 jaar geleden een gavenanalyse gedaan in Nieuw Zeeland, waar we op dat moment woonden en een geloofsproject aan het realiseren waren.

Je bent bij de twee avonden in de Kruiskerk geweest waarin je een gavenanalyse hebt gedaan. Hoe ging dat ?

De eerste avond was even wennen, mede omdat ik de andere kandidaten niet kende. Het lesmateriaal en de uitleg van deze analyse hebben me meteen geënthousiasmeerd om er -dit keer in een andere setting- mee aan de gang te gaan.

Heb je nieuwe dingen van jezelf ontdekt?

Misschien geen nieuwe aspecten. Wel valt het me op dat er verschuivingen hebben plaats gevonden. Waar ik ongeveer 20 jaar geleden echt uitersten zag in de uitslagen, kwam er dit keer een meer gebalanceerde analyse uit. Inmiddels ben ik natuurlijk zowel in mijn persoonlijk geloofsleven als academisch en emotioneel verder ontwikkeld, en dat verklaart denk ik de uitslag van nu.

Hoe was dat bij de andere deelnemers?

Wij hebben de uitslag gedeeld met elkaar en sommige deelnemers waren echt verrast met hun gaven. Er was absoluut herkenning in de kenmerken die bij de gaven pasten, maar toch hadden sommigen de gaven die naar voren kwamen niet verwacht. Er waren ook deelnemers die hun uitslag eigenlijk van te voren wel konden voorspellen. Voor wie ze heel herkenbaar waren.

Er zijn mensen die schroom hebben om deel te nemen, wat zou je tegen hen zeggen?

Ik zou zeggen: ontdek de gaven die God aan je gegeven heeft. Schroom niet, het is niet eng of zweverig: laat je verrassen! En als je al wel weet welke gave je hebt is dit een ideale manier om ze nog meer uit te diepen en te kijken hoe je ermee aan de slag kunt, zowel in je persoonlijk als in het kerkelijk leven.

Kun je in deze gemeente wat met je gaven denk je? Welke gave zou je het liefst inzetten?

Ik kan er zeker mee aan de slag en heb aangegeven om een vervolg gesprek te willen zodat er gekeken hoe en welke van mijn gaven kunnen worden benut. Ik heb er in ieder geval veel zin in!

Wat zul je naar voren brengen in het individuele groeigesprek dat zal volgen over je dromen, wat zou je graag in deze gemeente gerealiseerd willen zien?

Dat weet ik eerlijk gezegd nog niet. Wel zou ik het heerlijk vinden als ieder lid echt ongedwongen kan groeien en zich ontwikkelen binnen de veiligheid van de gemeente. En vol enthousiasme zijn of haar gaven in zet, wat deze dan ook zijn.

Als je dat wat je graag ziet, zou kunnen realiseren wat zou dat met je doen. Heb je een idee welke gaven van anderen je daarbij goed zou kunnen gebruiken.

Het gaat mij er niet zo om wat dat met mezelf zal doen, wel wat het met de gemeente zal doen als iedereen zijn gaven kent en ermee aan de slag gaat. Ik denk dat het God dan nog meer de ruimte geeft om de vensters van de hemel te openen en te zegenen. Stel je voor hoe dat de gemeente zal opbouwen en wat er dan zal gebeuren in de wereld om ons heen. Dan komt evangelisatie/zending niet meer van buitenaf maar van binnenuit!

Wat verraste je die avonden bij anderen en zag je dingen in aanleg naar voren komen die veel zouden kunnen bijdragen aan deze gemeente? Dat wat de gemeente nu nog erg mist ?

Al pratende en delende met elkaar was ik verrast dat er bv al een duidelijk “team” aanwezig was. Twee deelnemers kenden elkaar goed, vulden elkaars kenmerken goed aan en deelden ook eenzelfde passie. Mensen, die nu al nadenken over de grote groep kleine kinderen, die we straks als tieners “erbij” willen houden, zodat ze op een kwetsbare leeftijd de juiste keuzes kunnen maken en in een veilige omgeving kunnen door-ontwikkelen. En zo zijn er vast nog veel meer gebieden die ontstaan als we ons gaan openstellen naar God en elkaar.

Dank !

Ik hoop dat je wat met bovenstaande antwoorden kan. Ze zijn recht uit mijn hart.